Real Men Stitch and Sew

Vorige week werden in Nieuwegein voor de 2e keer de Handwerk en Quiltdagen georganiseerd. Een erg leuke beurs waar volop winkeliers aanwezig waren die ons kunnen voorzien van allerlei handige spullen. Voor mij (wonend in Utrecht) bijna een thuiswedstrijd, heerlijk om een beurs zo lekker dichtbij te hebben.

Ik ben donderdag als bezoeker naar de beurs geweest en zaterdag werkte ik er in de stand van Patchworkwinkel Carol Cox. Ik ging donderdag natuurlijk om te genieten van al het moois wat er te zien was, maar ook een beetje met een missie: ik had een bestelling gedaan bij Marcha van de Quilt Ster, en die kon ik op de beurs ophalen. Geen enorme bestelling, maar wel een erg handige. Het heeft namelijk te maken met iets waarmee ik een haat/liefde verhouding heb. En dat zijn hexagonnen…

Laat ik beginnen met: ik vind hexagonnen(quilts) geweldig. Ik heb al vaak prachtige quilts gezien, die ik zo zou willen maken. Alleen om het zelf te doen…ik weet het niet… Ik krijg de smaak van hexagonnen steeds niet te pakken.

Ik heb op cursus geleerd om ze zelf te tekenen, maar dat vind ik vaak zoveel werk om eerst al die hexagonnen te tekenen, uit te knippen/snijden, en dan pas te kunnen naaien.

Ik heb van die pakjes papieren hexagonnen mallen gebruikt. Werkt prima, alleen (Hollander als ik ben 😉 ) wil ik zo zuinig mogelijk met die mallen omgaan, anders kost het mij weer een nieuw pakje mallen. Tijdens het naaien vouwen de papiertjes toch vaak dubbel, en beschadigen soms als ik ze er uit wil halen, dus dat was het ook niet voor mij.

Hexagonnen kun je natuurlijk ook prima zonder papiertje erin aan elkaar naaien, alleen als je wat kleinere hexjes wil maken, dan is dat ook wel erg pietepeuterig werk…

Kortom: vaak geprobeerd, maar nog niet de smaak te pakken kunnen krijgen om er een quilt mee te maken. Totdat ik las dat er een handige pons is van Fiskars, waarmee je uit zwaarder papier (160 grams papier bijvoorbeeld) zelf je hexjes kunt ponsen. Ik heb deze bij Marcha besteld, maar deze zal vast ook bij andere winkels verkrijgbaar zijn. De maat die ik hiermee kan maken is 1/2 inch (dus 1 zijde van de zeshoek is 1/2 inch)

En: ik vind het ideaal werken. Een pak zwaarder papier is zo gekocht bij een kantoorboekhandel/HEMA/V&D of waar dan ook en kost niet veel. Ik snij hier stroken papier van die iets breder zijn dan de hexagonnen die je met de pons maakt. Uit die stroken ga je lekker even een paar minuten hesjes ponsen, en voor je het weet heb je een paar honderd papieren hexjes klaarliggen.

Ik plak de hexjes met een streepje Sewline lijm netjes naast elkaar op de stof en snij de stofjes daarna uit met rondom +/- 1/4 inch naadtoeslag.

Omrijgen doe ik wel met rijggaren |(maar je kunt dit ook doen met b.v. je Sewline lijmpen), en daarna zet ik de hexagonnen aan elkaar. Ik ben even gestart met een vorm die ik al een tijdje in gedachten had, eens kijken hoe dit uitpakt. Ik gebruik hiervoor in het midden een wat donkerder rode stof, waar omheen een rand met wat lichte kleurige stof komt. Hierna komen er nog 2 randen stof omheen uit mijn collectie Japanse geweven stoffen: afwisselend eerst licht en dan donker, of eerst donker en dan licht.

Ik heb er nu 2 klaar en ben met de 3e bezig. Dit gaat best snel, en het resultaat is wel wat ik in mijn hoofd had. En zodra er een hexagon aan alle kanten omgeven is door andere hexjes, dan piep ik het papiertje er uit. Als deze wat beschadigd is, gaat ‘ie gewoon weg: ik kan er toch genoeg ponsen. De reden waarom ik liever rijg met rijggaren aan de achterkant dan vastlijmen, is dat de naadtoeslag dan zo lekker plat blijft liggen: scheelt mij na afloop een boel strijkwerk 🙂